حضور بیش از 72 هزار پناهجوی ایرانی و پاکستانی در افغانستان

با وجود خشونت مداوم در افغانستان، ده ها هزار نفر به عنوان پناهنده در این کشور زندگی می کنند.

بر اساس اطلاعات سازمان ملل متحد، اکثریت این پناهجویان و پناهندگان در ولایت های شرقی افغانستان پکتیکا و خوست زندگی می کنند. گفته می شود که پناهجویان در ولایات شرقی افغانستان در سال ۲۰۱۴ از جنگ در پاکستان فرار کرده اند.

این پناهجویان در آنزمان از عملیات گسترده اردوی پاکستان فرار کرده اند. اردوی پاکستان در سال ۲۰۱۴ به بیرون کردن و سرکوب افراط گرایان از وزیرستان شمالی شروع کرد.

به گفته مقامات محلی، این پناهجویان به طور گسترده در فقر زندگی می کنند و حتی پس از شش سال، بیشتر آنها هنوز هم زیر خیمه ها بسر می برند. گفته شده است که بیکاری در میان آنها بسیار زیاد است و بیشتر آنان کارگران روزمزد اند.

این پناهجویان از حکومت و یا هم سازمان های امداد رسان، حمایت بسیار اندک و ناچیز به دست می آورند.علاوه بر این گروه بزرگ، ۴۲۰ نفر دیگر از ۹ کشور به عنوان پناهجو و پناهنده در افغانستان ثبت شده اند.

محمد نادر فرهاد سخنگوی کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل می گوید کسانی که به دنبال حمایت هستند و افغانستان را به عنوان یک پناگاه امن انتخاب کرده اند، احتمالا به دلیل همجواری جغرافیایی، روابط خانوادگی، مساعد بودن سفر به این کشور و یا هم به دلایل دیگر به شمول داشتن شبکه های حمایت کننده به افغانستان پناه برده اند.

او در ادامه گفته است که این پناهجویان از سنین مختلف، ادیان مختلف و وضعیت تحصیلی متفاوت به دلیل آزار و اذیت و خشونت ها در کشور های خودشان، به افغانستان درخواست پناهندگی داده اند.یک پناهنده به رسمیت شناخته شده از ایران گفته است که او از کشورش فرار کرده، زیرا او یک ملحد بود یعنی به خداوند باور ندارد و پس از تظاهرات علیه حکومت چندین بار دستگیر شده بود.

او افغانستان را به دلیلی انتخاب کرده است که می توانست به راحتی وارد این کشور شود و به اندازه کافی پول نداشت تا به کشور های دیگری فرار کند. او امیدوار است به زودی به کشور دیگری نقل مکان کند.